Fóra de campo. Traumas históricos e persoais no cinema galego
Os cinemas pequenos teñen tendencia a reducir a escala dos seus relatos: antepõem o cotián ao extraordinario, a anécdota á épica e o enxeño aos valores de produción. Por este motivo, moitos filmes galegos dos últimos anos utilizan o espazo que fica no fóra de campo para construír o seu discurso: pod...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | capítulo de libro |
| Fecha de publicación: | 2019 |
| País: | España |
| Institución: | Universidad de Santiago de Compostela (USC) |
| Repositorio: | Minerva. Repositorio Institucional de la Universidad de Santiago de Compostela |
| Idioma: | gallego |
| OAI Identifier: | oai:minerva.usc.gal:10347/46061 |
| Acceso en línea: | https://hdl.handle.net/10347/46061 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Estudos Fílmicos Historia do Cinema Cinema Galego Fóra de Campo 620301 Cinematografía 550602 Historia del arte |
| Sumario: | Os cinemas pequenos teñen tendencia a reducir a escala dos seus relatos: antepõem o cotián ao extraordinario, a anécdota á épica e o enxeño aos valores de produción. Por este motivo, moitos filmes galegos dos últimos anos utilizan o espazo que fica no fóra de campo para construír o seu discurso: pode ser un fóra de campo espacial, contiguo e momentáneo, que chame a atención do público nunha determinada dirección; ou un fóra de campo temporal, indeterminado e definitivo, que permita facer referencia a acontecementos e emocións do pasado que xa non se poden representar, sexa pola falta de rexistros ou polo seu carácter abstracto e traumático. A importancia deste espazo reflicte as limitacións materiais coas que aínda se traballa no cinema galego, mais tamén expresa o desexo de ampliar o campo do visíbel en todas as direccións, para abranguer todos aqueles espazos e tempos que, polas súas características, non caben dentro do cadro. |
|---|