A morte en femenino na lírica galego-portuguesa: o pranto pola morte de Beatriz de Suabia
A morte «real» da dama no corpus da lírica trobadoresca non é un tema habitual. Pero da Ponte, un autor innovador e renovador da tradición poética, compón o «único» pranto feminino conservado na lírica galegoportuguesa, Nosso Senhor Deus! Que prol vus ten ora. No artigo estudarase este lamento que d...
| Autor: | |
|---|---|
| Formato: | artículo |
| Fecha de publicación: | 2017 |
| País: | España |
| Recursos: | Universidad de Santiago de Compostela (USC) |
| Repositorio: | Minerva. Repositorio Institucional de la Universidad de Santiago de Compostela |
| Idioma: | gallego |
| OAI Identifier: | oai:minerva.usc.gal:10347/43807 |
| Acesso em linha: | https://hdl.handle.net/10347/43807 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palavra-chave: | Estudios de Género Lírica gallego-portuguesa Pranto Muerte Beatriz de Suabia Mulleres Morte Edad Media 550613 Historia de la literatura |
| Resumo: | A morte «real» da dama no corpus da lírica trobadoresca non é un tema habitual. Pero da Ponte, un autor innovador e renovador da tradición poética, compón o «único» pranto feminino conservado na lírica galegoportuguesa, Nosso Senhor Deus! Que prol vus ten ora. No artigo estudarase este lamento que deplora a morte de Beatriz de Suabia. Atenderase á contextualización da cantiga na tipoloxía elexíaca, ao personaxe da raíña, e á análise do texto. A arquitectura deste pranto segue o paradigma do planh occitano e, ademais, revela que a sombra de Alfonso X está presente na súa articulación. |
|---|