A morte en feminino na lírica galego-portuguesa: o "pranto" por Beatriz de Suabia
A morte «real» da dama no corpus da lírica trobadoresca non é un tema habitual. Pero da Ponte, un autor innovador e renovador da tradición poética, compón o «único» pranto feminino conservado na lírica galegoportuguesa, Nosso Senhor Deus! Que prol vus ten ora. No artigo estudarase este lamento que d...
| Autor: | |
|---|---|
| Formato: | artículo |
| Fecha de publicación: | 2017 |
| País: | España |
| Recursos: | Universidad de Alcalá (UAH) |
| Repositorio: | e_Buah Biblioteca Digital Universidad de Alcalá |
| Idioma: | gallego |
| OAI Identifier: | oai:ebuah.uah.es:10017/37615 |
| Acesso em linha: | http://hdl.handle.net/10017/37615 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palavra-chave: | Mulleres Edad Media Pranto Morte Lírica galego-portuguesa Women Middle Ages Lament Death Galician-Portuguese lyric poetry Literatura Humanidades Literature Humanities |
| Resumo: | A morte «real» da dama no corpus da lírica trobadoresca non é un tema habitual. Pero da Ponte, un autor innovador e renovador da tradición poética, compón o «único» pranto feminino conservado na lírica galegoportuguesa, Nosso Senhor Deus! Que prol vus ten ora. No artigo estudarase este lamento que deplora a morte de Beatriz de Suabia. Atenderase á contextualización da cantiga na tipoloxía elexíaca, ao personaxe da raíña, e á análise do texto. A arquitectura deste pranto segue o paradigma do planh occitano e, ademais, revela que a sombra de Alfonso X está presente na súa articulación. |
|---|