Cristina Lafont sobre la completitud de la razón pública
En este trabajo se analiza un aspecto ortogonal de Lafont (2020): su rechazo de la tesis rawlsiana de la completitud de la razón pública. Con tal fin, se presenta sucintamente dicha doctrina y el debate que ha generado. Se introduce la posición de Lafont: la razón pública no es suficiente en algunos...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Estado: | Versión publicada |
| Fecha de publicación: | 2023 |
| País: | España |
| Institución: | Varias* (Consorci de Biblioteques Universitáries de Catalunya, Centre de Serveis Científics i Acadèmics de Catalunya) |
| Repositorio: | Recercat. Dipósit de la Recerca de Catalunya |
| OAI Identifier: | oai:recercat.cat:10230/57099 |
| Acceso en línea: | http://hdl.handle.net/10230/57099 http://dx.doi.org/10.18601/01229893.n55.03 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Cristina Lafont John Rawls Razón pública Completitud El hecho del pluralismo |
| Sumario: | En este trabajo se analiza un aspecto ortogonal de Lafont (2020): su rechazo de la tesis rawlsiana de la completitud de la razón pública. Con tal fin, se presenta sucintamente dicha doctrina y el debate que ha generado. Se introduce la posición de Lafont: la razón pública no es suficiente en algunos casos difíciles; aunque ello no significa que debamos acudir a las concepciones comprehensivas, debemos buscar algún tipo de acomodo institucional. Aquí, en cambio, se arguye a favor de la completitud de la razón pública y se presenta una objeción a la posición de Lafont. |
|---|