Sobre las rupturas y las continuidades en los años sesenta
La construcción de una cultura de raíces democráticas en los años sesenta no fue una tarea fácil. La ruptura que supuso el franquismo dificultaba ese trabajo de reconstrucción, que se iba produciendo con grandes limitaciones. En este artículo se plantea hasta qué punto esta reconstrucción pudo o qui...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Estado: | Versión publicada |
| Fecha de publicación: | 2013 |
| País: | España |
| Institución: | Varias* (Consorci de Biblioteques Universitáries de Catalunya, Centre de Serveis Científics i Acadèmics de Catalunya) |
| Repositorio: | Recercat. Dipósit de la Recerca de Catalunya |
| OAI Identifier: | oai:recercat.cat:2445/107061 |
| Acceso en línea: | https://hdl.handle.net/2445/107061 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Intel·lectuals Exili Revistes Editors Intellectuals Exile Magazines (Periodicals) Book editors |
| Sumario: | La construcción de una cultura de raíces democráticas en los años sesenta no fue una tarea fácil. La ruptura que supuso el franquismo dificultaba ese trabajo de reconstrucción, que se iba produciendo con grandes limitaciones. En este artículo se plantea hasta qué punto esta reconstrucción pudo o quiso contar con la tradición anterior a la guerra civil, y también cuál fue el grado de influencia en ese proceso de las grandes novedades que irrumpieron en la cultura occidental. Todo ello protagonizado por unos jóvenes que no podían conocer de manera normal el legado de la generación de la República |
|---|