Estas se podem fazer d’amor ou d’amigo ou d’escarnho ou de maldizer… Anotaciones sobre la tensón en la lírica gallega medieval
Na lírica galego-portuguesa consideramos un núcleo de 33 textos que responden a diálogos entre dous autores, é dicir, identifícanse como tenzóns. Na arte de Trovar, indícase que estas cantigas poden ser de amor, de amigo ou de escarnio. A maior parte dos 33 diálogos “reais” son xocosos e satíricos,...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Fecha de publicación: | 2015 |
| País: | España |
| Institución: | Universidad de Santiago de Compostela (USC) |
| Repositorio: | Minerva. Repositorio Institucional de la Universidad de Santiago de Compostela |
| Idioma: | español |
| OAI Identifier: | oai:minerva.usc.gal:10347/31898 |
| Acceso en línea: | http://hdl.handle.net/10347/31898 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | 550510 Filología 570107 Lengua y literatura |
| Sumario: | Na lírica galego-portuguesa consideramos un núcleo de 33 textos que responden a diálogos entre dous autores, é dicir, identifícanse como tenzóns. Na arte de Trovar, indícase que estas cantigas poden ser de amor, de amigo ou de escarnio. A maior parte dos 33 diálogos “reais” son xocosos e satíricos, mentres algúns outros adoptan temas e tópicos propios da cantiga de amor galego-portuguesa, polo que, talvez, foron percibidas como tensones “de escarnio” e “de amor” polo tratadista. Ademais, expomos algunhas outras hipóteses sobre o xénero a partir da presenza de catro diálogos ficticios pertencentes a Airas Moniz (Mia senhor, vin-vos rogar, B7), Don Dinis (Amiga, faço-me maravilhada, B573-V177), Pedr’Amigo de Sevilha (Por Deus, amiga, podedes saber, B1216-V821) e Joan Baveca (Como cuidades, amiga, fazer, B1230-V835). |
|---|