Compostela, Bari e Xerusalén
O apoxeo das peregrinacións a Santiago de Compostela dende finais do século XI coincide coa aparición do culto de San Nicolás en Bari e co fenómeno da Primeira Cruzada. Compostela e Bari, na súa condición de cidades de chegada e de partida de peregrinos, convértense así mesmo en centros privilexia-...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Fecha de publicación: | 2010 |
| País: | España |
| Institución: | Universitat Autònoma de Barcelona |
| Repositorio: | Dipòsit Digital de Documents de la UAB |
| Idioma: | gallego |
| OAI Identifier: | oai:ddd.uab.cat:325664 |
| Acceso en línea: | https://ddd.uab.cat/record/325664 https://dx.doi.org/urn:doi:10.61890/adlimina/1.2010/19 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Compostela Santiago San Nicolás Cuncha de Santiago Pseudo-Turpin Bari Xerusalén Brindisi |
| Sumario: | O apoxeo das peregrinacións a Santiago de Compostela dende finais do século XI coincide coa aparición do culto de San Nicolás en Bari e co fenómeno da Primeira Cruzada. Compostela e Bari, na súa condición de cidades de chegada e de partida de peregrinos, convértense así mesmo en centros privilexia- dos canda o xurdimento dun novo estilo internacional: o Románico. o Románico propón unha nova e revolucionaria cultura figurativa monumental caracterizada polos intercambios, no cal a dedicación das capelas, as reliquias -Cruces Patriarcais-, os símbolos da peregrinación -a Cuncha de Santiago-, ou os suxeitos iconográficos da épica cabaleiresca se atopan ao longo de todos os camiños, terrestres e maríti- mos, do Mediterráneo. Desenvólvese deste xeito unha peregrinación "circular" entre Compostela, Roma, Bari, Monte Sant'Angelo e Xerusalén, o que supón unha competencia entre os santuarios, na que estes intentan ofrecerlles aos peregrinos unha cultura figurativa axeitada ás súas vicisitudes. |
|---|