El registro sedimentario del lago Sant Maurici (Pirineos Centrales)
[spa] El Lago de St. Maurici (1.004818 E, 42.580801 N, 1924 m s.n.m) se localiza en la zona oriental del 'Parc Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici', Pirineos Centrales, Catalunya. El lago ocupa una cuenca de sobre- excavación detrás de una morrena terminal. El objetivo de...
| Autores: | , , , , , , |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Estado: | Versión publicada |
| Fecha de publicación: | 2016 |
| País: | España |
| Institución: | Varias* (Consorci de Biblioteques Universitáries de Catalunya, Centre de Serveis Científics i Acadèmics de Catalunya) |
| Repositorio: | Recercat. Dipósit de la Recerca de Catalunya |
| OAI Identifier: | oai:recercat.cat:2445/136837 |
| Acceso en línea: | https://hdl.handle.net/2445/136837 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Holocè Sediments (Geologia) Paleoecologia Paleoclimatologia Parc Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici (Catalunya) Holocene Sediments (Geology) Paleoecology Paleoclimatology Parque Nacional de Aigües Tortes-Sant Maurici (Catalonia) |
| Sumario: | [spa] El Lago de St. Maurici (1.004818 E, 42.580801 N, 1924 m s.n.m) se localiza en la zona oriental del 'Parc Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici', Pirineos Centrales, Catalunya. El lago ocupa una cuenca de sobre- excavación detrás de una morrena terminal. El objetivo de este trabajo es reconstruir la evolución de los ambientes de depósito y su relación con la variabilidad climática desde la deglaciación hasta la actualidad, basándose en un sondeo de 8,7 m de longitud de la zona profunda del lago y un modelo de edad preliminar con tres dataciones AMS 14C. Tras la retirada del glaciar, se sedimentó una secuencia de arenas carbonatadas muy finas y limos arcillosos sin materia orgánica, propios de un lago proglacial. El Holoceno temprano se caracteriza por facies de arenas finas masivas que pasan a facies de limos arenosos laminados con un aumento progresivo del contenido en materia orgánica y con algunas capas de arenas. La secuencia presenta un hiato sedimentario durante el Holoceno medio. Desde el re-inicio de la sedimentación en el Holoceno tardío (ca. 4 ka) se han depositado facies organógenas. |
|---|