El populismo como relato y la crisis de la democracia representativa

En este artículo se lleva a cabo un análisis crítico de algunas de las aproximaciones más influyentes al populismo actual y se propone una hipótesis alternativa. «Ontologizar» el populismo (Laclau), examinarlo desde una perspectiva fenomenológica (Canovan) u observarlo como una ideología (Freedon, M...

Descripción completa

Detalles Bibliográficos
Autores: Ungureanu, Camil, Serrano Balaguer, Ivan
Tipo de recurso: artículo
Estado:Versión publicada
Fecha de publicación:2018
País:España
Institución:Varias* (Consorci de Biblioteques Universitáries de Catalunya, Centre de Serveis Científics i Acadèmics de Catalunya)
Repositorio:Recercat. Dipósit de la Recerca de Catalunya
OAI Identifier:oai:recercat.cat:10230/54447
Acceso en línea:http://hdl.handle.net/10230/54447
http://dx.doi.org/10.24241/rcai.2018.119.2.13
Access Level:acceso abierto
Palabra clave:Populismo
Democracia representativa
Capitalismo
Emociones
Política
Descripción
Sumario:En este artículo se lleva a cabo un análisis crítico de algunas de las aproximaciones más influyentes al populismo actual y se propone una hipótesis alternativa. «Ontologizar» el populismo (Laclau), examinarlo desde una perspectiva fenomenológica (Canovan) u observarlo como una ideología (Freedon, Mudde, Stanley) son estrategias objetables por ser, desde nuestro punto de vista, demasiado intelectualistas. Aquí se propone, en cambio, una hipótesis de trabajo que considera el populismo como un relato político, poniendo el foco en la importancia de la imaginación y de las emociones políticas. Asimismo, se hace un repaso de las condiciones estructurales (sociopolíticas, económicas, tecnológicas, entre otras) de la oleada global de populismo y de su dificultad para superarlas.