Gestación, historia redaccional y recepción de Espacio de Juan Ramón Jiménez
Espacio de Juan Ramón Jiménez, «uno de los monumentos de la conciencia poética moderna» según Octavio Paz, es un largo poema unitario en tres fragmentos con una historia redaccional espaciada, provisional y compleja. La composición se fue gestando, con una misma «pulsión» (la conciencia de inmensida...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Estado: | Versión publicada |
| Fecha de publicación: | 2019 |
| País: | España |
| Institución: | Varias* (Consorci de Biblioteques Universitáries de Catalunya, Centre de Serveis Científics i Acadèmics de Catalunya) |
| Repositorio: | Recercat. Dipósit de la Recerca de Catalunya |
| OAI Identifier: | oai:recercat.cat:10230/47128 |
| Acceso en línea: | http://hdl.handle.net/10230/47128 http://dx.doi.org/10.3989/revliteratura.2019.01.008 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Espacio Juan Ramón Jiménez Composición Recepción Tiempo Composition Reception |
| Sumario: | Espacio de Juan Ramón Jiménez, «uno de los monumentos de la conciencia poética moderna» según Octavio Paz, es un largo poema unitario en tres fragmentos con una historia redaccional espaciada, provisional y compleja. La composición se fue gestando, con una misma «pulsión» (la conciencia de inmensidad espacio-temporal y eternidad), a partir de fragmentos de poemas que el poeta fue publicando en diversas revistas y diarios a lo largo de más de diez años. En este artículo, además de revisarse el proceso de composición (paralelo al poema en prosa Tiempo), la historia editorial, la recepción y la bibliografía de Espacio, se lo adscribe a la tradición del «poema extenso moderno» y a su método compositivo. |
|---|