Intertextualidade, interpretación e contextualización dos escarnios V1003 e B1559
As cantigas de escarnio Ũa dona foi de pran (V1003), de Gonçal’Eanes do Vinhal, e Ja lhi nunca pedirán (B1559), de Afonso Mendez de Besteiros caracterízanse por presentaren aspectos métricos, rimáticos e textuais comúns que permiten considerar que entre estas dúas composicións existe unha relación d...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Fecha de publicación: | 2012 |
| País: | España |
| Institución: | Universidad de Santiago de Compostela (USC) |
| Repositorio: | Minerva. Repositorio Institucional de la Universidad de Santiago de Compostela |
| Idioma: | gallego |
| OAI Identifier: | oai:minerva.usc.gal:10347/34030 |
| Acceso en línea: | http://hdl.handle.net/10347/34030 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | 570107 Lengua y literatura 550510 Filología |
| Sumario: | As cantigas de escarnio Ũa dona foi de pran (V1003), de Gonçal’Eanes do Vinhal, e Ja lhi nunca pedirán (B1559), de Afonso Mendez de Besteiros caracterízanse por presentaren aspectos métricos, rimáticos e textuais comúns que permiten considerar que entre estas dúas composicións existe unha relación de seguir. Neste traballo interésanos principalmente reflexionar sobre cal sería o sentido de cada un dos textos e seu respectivo contexto de produción, con intención de afinar, na medida do posible, na relación que se establece entre estas dúas cantigas satíricas. |
|---|