Cementos de ionómero de vidrio: aplicación clínica

La sustitución del ácido ortofosfórico de los cementos de silicato por ácido ácido poliacrílico, constituyente del cemento de policarboxilato, dio como fruto en el año 1972 un nuevo material que reunía sus mejores cualidades: liberación de flúor y adhesión a esmalte, dentina y cemento. Este nuevo pr...

ver descrição completa

Detalhes bibliográficos
Autores: Pumarola Suñé, José, García, M.
Formato: artículo
Fecha de publicación:1993
País:España
Recursos:Varias* (Consorci de Biblioteques Universitáries de Catalunya, Centre de Serveis Científics i Acadèmics de Catalunya)
Repositorio:Recercat. Dipósit de la Recerca de Catalunya
OAI Identifier:oai:recercat.cat:2445/178355
Acesso em linha:https://hdl.handle.net/2445/178355
Access Level:acceso abierto
Palavra-chave:Materials dentals
Obturacions (Odontologia)
Adhesius dentals
Dental materials
Fillings (Dentistry)
Dental adhesives
Descrição
Resumo:La sustitución del ácido ortofosfórico de los cementos de silicato por ácido ácido poliacrílico, constituyente del cemento de policarboxilato, dio como fruto en el año 1972 un nuevo material que reunía sus mejores cualidades: liberación de flúor y adhesión a esmalte, dentina y cemento. Este nuevo producto, denominado cemento de ionómero de vidrio, presenta una gran diversidad de aplicaciones en odontología conservadora:fondos, bases, material de cementado para incrustaciones, restaurador de muñones artificiales, material de obturación definitivo en dentición decidua y en lesiones cervicales de dientes permanentes. La aparición de nuevas formulaciones y tipos de ionómeros de vidrio, así como recientes investigaciones realizadas acerca de otras propiedades de los mismos, nos han motivado a sintetizar y actualizar los nuevos conceptos de los cementos de ionómero de vidrio empleados en operatoria dental.