Παρατηρήσεις στο θραύσμα ερυθρόμορφου σκύφου από την αρχαία Κυδω- νία με αριθμό ευρετηρίου Αρχαιολογικού Μουσείου Χανίων Π 12489
στην παρούσα μελέτη εξετάζεται θραύσμα από ενεπίγραφο ερυθρόμορφο σκύφο με αριθμό ευρε- τηρίου αρχαιολογικού μουσείου χανίων, Π 12489. εντοπίστηκε σε σωστική έρευνα στο οικό- πεδο της αγροτικής τράπεζας στα χανιά (αρχαία κυδωνία), το 2004. η περιοχή που εντο- πίστηκε το θραύσμα εντάσσεται στα δυτικά...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | artículo |
| Estado: | Versión publicada |
| Fecha de publicación: | 2020 |
| País: | España |
| Institución: | Universidad de La Laguna (ULL) |
| Repositorio: | RIULL. Repositorio Institucional de la Universidad de La Laguna |
| OAI Identifier: | oai:riull.ull.es:915/22113 |
| Acceso en línea: | http://riull.ull.es/xmlui/handle/915/22113 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | Creta Kydonia Chania skyphos de figura roja Heracles inscrito pintor de Dinos |
| Sumario: | στην παρούσα μελέτη εξετάζεται θραύσμα από ενεπίγραφο ερυθρόμορφο σκύφο με αριθμό ευρε- τηρίου αρχαιολογικού μουσείου χανίων, Π 12489. εντοπίστηκε σε σωστική έρευνα στο οικό- πεδο της αγροτικής τράπεζας στα χανιά (αρχαία κυδωνία), το 2004. η περιοχή που εντο- πίστηκε το θραύσμα εντάσσεται στα δυτικά όρια του αρχαίου οικισμού της κυδωνίας. από την αρχική σύνθεση έχει σωθεί μικρό μέρος από δύο μορφές, αποδομένες με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία. εικονίζεται, πιθανώς καθισμένος, νεαρός αγένειος άνδρας που συνοδεύεται από γραπτή επιγραφή ηρακλησ και νίκη που κρατά φιάλη. την εικόνα συμπληρώνουν τρίποδας στολισμένος με λευκές ταινίες, ανηρτημένο στεφάνι και φυτικό κόσμημα. την παράσταση επιστέφει ταινία με κλαδί ελιάς και καρπούς. η εικονιζόμενη σκηνή μπορεί να συμβολίζει μια αγωνιστική ή εορταστική εκδήλωση προς τιμήν του ηρακλή ή ακόμα και μια νίκη, αντηχώντας ταυτόχρονα και το λατρευτικό υπόβαθρο της κυδωνίας την ίδια περίοδο, όπως αυτό πιστοποιείται από ένα πολύ σημαντικό ενεπίγραφο ανά- θημα στον ήρωα, που του ανέθεσε ντόπιος κυδωνιάτης στις αρχές του 4ου αιώνα π.χ. το θραύσμα χρονολογείται γύρω στα 420 π.χ. και οι μορφές του βρίσκουν παράλληλα στο έργο του Ζ. του δίνου. |
|---|