Odolak badu generorik? Edo zergatik gorputz emeak ez diren bertsoetarako bizitoki
Testu honetan, bertsolaritzaren esparrua zabaltzearen alde egingo da, orain arte horren ertzetan geratu diren hainbat elementu integratzeko: bertso saio baten testuinguru erreferentziala (aurretik izandako bertso saioak, bertsoaldi, bertsoak...), bertsolari zein publikoen gorputzak eta afektuak, ber...
| Autor: | |
|---|---|
| Tipo de recurso: | capítulo de libro |
| Fecha de publicación: | 2016 |
| País: | España |
| Institución: | Universidad del País Vasco |
| Repositorio: | Addi. Archivo Digital para la Docencia y la Investigación |
| OAI Identifier: | oai:addi.ehu.eus:10810/76189 |
| Acceso en línea: | http://hdl.handle.net/10810/76189 |
| Access Level: | acceso abierto |
| Palabra clave: | bertsolaritza bertsolari emakumeak antropologia feminista afektuak publikoa |
| Sumario: | Testu honetan, bertsolaritzaren esparrua zabaltzearen alde egingo da, orain arte horren ertzetan geratu diren hainbat elementu integratzeko: bertso saio baten testuinguru erreferentziala (aurretik izandako bertso saioak, bertsoaldi, bertsoak...), bertsolari zein publikoen gorputzak eta afektuak, bertsolari eta publikoaren arteko (huts)unea, bertso baten barruan esan gabe geratzen den hori... Horrela, artikuluak generoa aztertzeko tresna berrien beharra aldarrikatu nahi du, kasu honetan, gorputza, afektuak eta bertsolari-publikoaren arteko harremanak (sortzaile/ ekintzaile eta ikuslearen artekoa izan daitekeena) duten protagonismoa agerian utziz. Azken finean bertso bat bizirik irauten badu, emozio bilakatzeko gaitasuna duelako da; igorle zein entzuleen gorputzak bizitoki bihurtzen dituelako da. Eta hau horrela bada, zergatik gorputz emeak ez dira bertsoetarako bizitoki aproposak? |
|---|